“Ik zie opeens allemaal fouten!”

Vandaag wil ik het hebben over iets wat ik regelmatig zie in mijn werk met aanbestedingsdocumenten, en wat ook voor andere lange teksten, ontzettend waardevol kan zijn. Namelijk, het controleren van een vaak gelezen tekst door deze in een andere opmaak te plaatsen.

Je kent het vast wel: je leest een tekst 20 keer door, waardoor je op een gegeven moment moeite krijgt om de inhoud te reviewen en spelfouten eruit te halen. Je hersenen vullen aan wat ze verwachten te lezen, en kleine onvolkomenheden glippen er zo doorheen. Hier komt de kracht van een nieuwe opmaak om de hoek kijken.

Ik ervaarde dit laatst weer toen ik met een opdrachtgever sprak over haar boek. Ze had de tekst al ontelbare keren gelezen, maar pas toen ze de eerste opgemaakte versie zag, zei ze: “Ik zie opeens allemaal fouten!”. De tekst stond er ineens fris en nieuw bij. Ze ontdekte spelfouten die ze eerder over het hoofd had gezien en de inhoud stond letterlijk in een ander perspectief.

Dit is geen toeval. Door een andere lay-out te kiezen, dwing je jezelf om met andere ogen naar de tekst te kijken. Het is alsof je voor het eerst een onbekende kaart voor je hebt in plaats van een vertrouwde plattegrond. Je hersenen moeten harder werken en daardoor ben je scherper op details. Dit helpt niet alleen bij het opsporen van spelfouten en grammaticale missers, maar kan ook leiden tot nieuwe inzichten in de structuur en argumentatie van de tekst.

Denk hier eens over na bij jouw volgende belangrijke document. Soms is de kracht van beeld en presentatie niet alleen essentieel voor de lezer, maar ook voor de schrijver zelf. Dat kan net het verschil maken voor een foutloze en ijzersterke tekst.