De poort met de vijf A4’tjes

Vorige week ging het mis bij ENTER, het pand waar ik mijn studio huur. De enorme poort aan de achterzijde begaf het.

Aan de communicatie lag het niet. Sterker nog: er hingen maar liefst vijf vellen papier op de poort met de tekst ‘NIET GEBRUIKEN’. Duidelijker kan bijna niet. En toch... je raadt het al: iemand probeerde het toch.

Het is fascinerend om te zien hoe wij werken. Je kunt de meest duidelijke instructies geven en informatie visueel nog zo hard 'opschalen', maar onze menselijkheid wint het regelmatig van de logica.

👉 We zijn vaak zo gefocust op ons doel (ik moet naar binnen) dat we waarschuwingen simpelweg wegfilteren.
👉 Onze gewoontes zijn sterker dan welk A4'tje dan ook. Als je die poort al honderden keren hebt geopend, doen je handen het werk al voordat je brein de tekst heeft verwerkt.
👉 Of... je komt er nooit en bedenkt dat het een oude mededeling is?

Soms denken we dat we alles kunnen sturen met de juiste communicatie. Maar deze poort vol met briefjes liet me zien dat er altijd een grijs gebied blijft. We zijn eigenwijs, gehaast of simpelweg met onze gedachten ergens anders.

Het is een mooie observatie die me even uit de waan van de dag haalde. Hoe hard we ook ons best doen om alles perfect over te dragen, de menselijke factor blijft de meest onvoorspelbare – en stiekem ook de meest charmante – variabele in alles wat we doen…